Wybierz Strona

Muzeum Przemysłu Naftowego i Etnografii w Libuszy

Anna i Tadeusz Pabisowie przy kole filialnym w Skansenie Naftowym w Libuszy fot. B. Kuciakowski

Anna i Tadeusz Pabisowie przy kole filialnym w Skansenie Naftowym w Libuszy fot. B. Kuciakowski

Jest takie miejsce na ziemi Małopolskiej, gdzie można odetchnąć historią, poczuć zapach nafty, przez moment zapomnieć o zabieganym świecie. Jest takie miejsce, w którym pasja i praca splotły się w jedno. Uzupełniały się i zaowocowały niezwykłym związkiem – dwojga pasjonatów – pisarzy i poetów – strażników tradycji, ludzi o wielkich sercach, niespotykanej energii i sile woli.

Muzeum Przemysłu Naftowego i Etnografii w Libuszy założone w 1977 roku przez Annę i Tadeusza Pabisów (byłych pracowników przemysłu naftowego) powstało na bogatych tradycjach naftowych, bowiem pierwsze szyby naftowe na świecie przeznaczone do celów przemysłowych wykonane zostały w „Pustym Lesie”, w gminie Siary w 1852 roku. Wykonali je, z inicjatywy księcia Stanisława Jabłonowskiego z Kobylanki, zawodowi górnicy specjalnie sprowadzeni ze Śląska.

Muzeum gromadzi, ochrania i przechowuje pamiątki historii polskiego przemysłu naftowego i popularyzuję tę historię, której początek jest równoznaczny z początkiem światowego przemysłu naftowego, a także jest obecne współcześnie przy tworzeniu tej historii.

W libuskim muzeum dotychczas zgromadzono ponad 1000 eksponatów naftowych i etnograficznych, ponad 500 biogramów zasłużonych nafciarzy, a wśród nich 50 życiorysów pierwszych kopaczy szybów z lat 1852-1890.

Widok na Muzeum Przemysłu Naftowego w Libuszy - © E. Wresiło

Widok na Muzeum Przemysłu Naftowego w Libuszy – © E. Wresiło

W Sali Nafty znajdują się ceramiczne galony naftowe i formy parafinowe z rafinerii hr. Adama Skrzyńsiego z Libuszy (1872-1918), modele wiertnic, makiety kopalń, minerały i skamieniałości przewodnie, próbki rdzeni wiertniczych, ropa naftowa, lampy górnicze, mundury galowe, wyjściowe i laski górnicze, przyrządy do pomiaru płuczki wiertniczej, ordery i odznaczenia, legitymacje związkowe, dokumentacja starych kopalń, mapy zdjęcia, zapiski i pamiętniki nafciarzy, literatura fachowa, raporty wiertnicze, plany ruchu kopalń oraz inne dokumenty świadczące o gorlickiej kolebce przemysłu naftowego w Polsce i na świecie.

W skansenie naftowym usytuowanym na powierzchni 1 ha ziemi własnej zgromadzono wiele reliktów z przeszłości przemysłu naftowego. Należą do nich: destylarnia nafty (pozaapteczna) z 1859 r., legendarna kopanka ropna „Stanisław” z 1852 r. (rekonstrukcja z kopalni „Pusty Las”), szyby naftowe: kanadyjski i pensylwański (rekonstrukcja w skali 1:4), maszt stabilny i maszt przewoźny do obróbki szybów naftowych, trójnogi konstrukcji żelaznej, kiwony do pompowania ropy, narzędzia wiertnicze (eksploatacyjne i instrumentacyjne), kocioł parowy lokomobilny, zabytkowa kuźnia kopalniana (XIX w.), wózek do przewożenia świdrów udarowych, zabytkowy warsztat wiertniczy z 1890 roku, winda budowlana „granik” i inne.

Kolekcja lamp naftowych

Kolekcja lamp naftowych

W dziale etnografii znajdują się również cenne eksponaty: kufer wianny (XIX wiek), szafa rzeźbiona w dębie, żarna ręczne do mielenia zboża, dzieże, niecki, łopaty do pieczenia chleba, przysiadki, wrzeciona, kołowrotki, miedlice, zgrzebła do obróbki lnu i konopi, łóżka, kołyski dziecięce (XIX w.), obrazy olejne i oleodruki, kapliczki przydrożne, arras (robota ręczna z Sambora – 1942), patefon do grania, zabytkowe radioodbiorniki, maszyny do szycia, garnki gliniane, kamienne i żeliwne, prasy do sera, szatkownice do kapusty, pralki ręczne (drewniane, blaszane i szklane), zydel szewski wraz z przyborami, buty drewniaki (okupacyjne) z lat 1940-1946, buty „walonki” z Sybiru ok. 1940 r., narzędzia stolarskie, gwiazda kolędnicza, manierki wojskowe na kawę z lat 1910-1939, gorset krakowski i inne cenne starocie.

Kolekcja etnograficzna

Kolekcja etnograficzna

Działalność pisarska Anny i Tadeusza Pabisów to 35 wydań książkowych, ponad 250 artykułów opublikowanych w różnych czasopismach krajowych i regionalnych, wiele spotkań ze społecznością szkolną, ze studentami, naftowcami, turystami oraz liczne wystąpienia na antenie Polskiego Radia i Telewizji, wiele spotkań w wieczorkach literackich i promocyjnych, oraz udział w licznych wystawach i kiermaszach.

Muzeum Przemysłu Naftowego i Etnografii w Libuszy, które od 1 czerwca 2000 roku prowadzi swoją działalność jako Fundacja Upowszechniania Historii i Przemysłu Naftowego, jest potrzebne, bo spełnia swój szlachetny cel i służy społeczeństwu, staje się prawdziwą skarbnicą materiałów historycznych. Coraz bogatszy jest zbiór druków zwartych, czasopism, dokumentów źródłowych, map, szkiców i fotografii – korzystający z tych dokumentów studenci napisali dotychczas 14 prac magisterskich.

Galeria zasłużonych naftowców

Galeria zasłużonych naftowców

Należy sądzić, że muzeum to stanie się poważnym ośrodkiem badań historycznych i dostarczycielem materiałów dla badaczy dziejów kopalnictwa naftowego świadczących o kolebce tegoż przemysłu. Dotychczas muzeum w Libuszy odwiedziło wiele szkół, studentów, naftowców, turystów krajowych i zagranicznych, dziennikarzy, ludzi nauki i kultury, czego dowodem są wpisy do Księgi Pamiątkowej.

Muzeum Przemysłu Naftowego i Etnografii w Libuszy usytuowane w pięknym, malowniczym zakątku małopolskiej krainy, przy drodze asfaltowej, w odległości 3 km od Biecza i 7 km od Gorlic, posiada wspaniałe widoki krajobrazowe ze świeżym powietrzem. Muzeum – Skansen Naftowy w Libuszy dysponuje 1 ha ogrodzonego terenu z możliwością spacerów oraz odpoczynku połączonego z pieczeniem kiełbasy przy ognisku. Również w Libuszy, w odległości 2 km, znajduje się wspaniała restauracja „Mimoza” M. Przybyłowicz, która serwuje smaczne i niedrogie dania.

p. Tadeusz Pabis

MUZEUM PRZEMYSŁU NAFTOWEGO I ETNOGRAFII W LIBUSZY ZAPRASZA

 Anna i Tadeusz Pabisowie zapraszają miłych gości do odwiedzenia
Muzeum Przemysłu Naftowego i Etnografii w Libuszy k. Gorlic
w godzinach od 8.00 do 16.00, telefon (0-13) 447 53 33.

 

O autorze

Piotr Popielarz

Wydawcą, właścicielem i redaktorem naczelnym Niezależnego Internetowego Serwisu Lipinek jestem ja, czyli Piotr Popielarz. Pierwszą wersję portalu umieściłem na serwerze 17 listopada 2002 roku. Od tamtej chwili wiele się zmieniło, ale NIS Lipinek nadal trwa i żyje własnym życiem. Poniżej znajdziecie informacje o ludziach, którzy pomagają mi w tworzeniu serwisu. Mam nadzieję, że niebawem powstanie Redakcja z prawdziwego zdarzenia.

Zostaw odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze komentarze

Nadchodzące wydarzenia:

  • wt
    21
    Sty
    2020
    nie
    26
    Sty
    2020

    Zimowisko KSM

    Ośrodek Rekolekcyjny w Lipinkach

    Zapisy na: www.ksm.rzeszow.pl

  • wt
    25
    Lut
    2020

    Wizytacja biskupa w parafii Kryg

    Parafia Kryg

    Parafię wizytował będzie Ks. Bp Edward Białogłowski

  • nie
    08
    Mar
    2020

    Wizytacja biskupa w parafii Lipinki

    Parafia w Lipinkach

    Parafię wizytował będzie Ks. Bp Edward Białogłowski

  • nie
    19
    Kwi
    2020

    Wizytacja biskupa w parafii Wójtowa

    Parafia w Wójtowej

    Parafię wizytował będzie Ks. Bp Edward Białogłowski

  • wt
    28
    Kwi
    2020

    Wizytacja biskupa w parafii Pagorzyna

    Parafia w Pagorzynie

    Parafię wizytował będzie Ks. Bp Jan Wątroba

ANKIETA

Jak oceniasz nową odsłonę Niezależnego Internetowego Serwisu Lipinek?

Zanieczyszczenie powietrza (SMOG)

Archiwum

FACEBOOK