Cudowna figura Matki Bożej Lipińskiej

| 31 maja 2006 | 0 Komentarzy | Odsłon: 653

Cudowna Figura Matki Bożej o wysokości 121 cm umieszczona jest w ołtarzu głównym. Przedstawia Maryję z Dzieciątkiem i jest to typ „Pięknych Madonn”.

Postać stoi w lekkim skrzywieniu z Dzieciątkiem na prawej ręce, w lewej natomiast trzyma berło. Dzieciątko, nieco za małe w stosunku do postaci Matki Bożej, trzyma w obu rękach kulę ziemską. Jest to tylko kopia wykonana w latach siedemdziesiątych przez rzeźbiarza Mieczysława Stobierskiego, w drewnie lipowym.

Oryginał datuje się najczęściej na wiek XIV, dokładnie na jego ostatnie dziesięciolecie. Pochodził z warsztatów małopolskich, choć tradycja podaje, iż wykonano go na Węgrzech. Stara legenda mówi, że Matka Boża „uciekła z Węgier”; być może chodzi o okres wojen husyckich w XV w. Przeniesiona do kościoła św. Marcina, otaczana była wielkim kultem. Ściągały tu liczne pielgrzymki, zazwyczaj z okolicznych miejscowości. Jednak w XVIII wieku kult zaczął upadać i przeniesiono ją do bocznego ołtarza, a później nawet do kapliczki na cmentarzu obok kościoła. Dopiero tuż przed wojną, w 1939 r. poddano ją konserwacji i umieszczono ponownie w kościele. 15 sierpnia 2005 roku, podczas konsekracji nowej świątyni wybudowanej w centrum Lipinek, cudowna figura Matki Bożej została przeniesiona w uroczystej procesji ze „starego” do „nowego” kościoła.

Mało znane są podania dotyczące Cudownej Figury Matki Boskiej w Lipinkach. Opowiadają one o jej przeniesieniu z Męciny Wielkiej do tej miejscowości. Jedna z nich mówi, że została ona wykradziona i przeniesiona do tutejszego kościoła przez ludność polską z chwilą przybycia do Męciny Rusinów. Inna zaś prawi, że dotarła ona do Lipinek na wezbranych powodzią falach rzeczki Lipianki i zatrzymała się na jej brzegu nieopodal stojącego tam starego kościoła. Rzekomo miało to miejsce około 1600 r. (cyt. za Wiesław Hap Ziemia jasielska naszą małą ojczyzną)

Sanktuarium nie posiada dekretu erekcyjnego. 17 sierpnia 1980 roku Figura została koronowana na prawie papieskim, a koronacji dokonał Ks. Bp. Jerzy Ablewicz. Dokument koronacyjny znajduje się w Kurii Diecezjalnej w Tarnowie. Walor starożytności i cudowności kultu zawarty jest w dekrecie koronacyjm, natomiast oddzielnych dekretów brak. W specjalnych księgach dokumentowane są łaski, cuda i wota.
Zasięg kultu jest dosyć duży i obejmuje dekanaty : biecki, gorlicki, jasielski, a także część południową diecezji tarnowskiej. W pewnym stopniu można jednak mówić o zasięgu ogólnopolskim. Do sanktuarium przybywa średnio 50-70 grup pielgrzymkowych, a liczba pątników sięga ok. 10 tysięcy.
Specyfika kultu obejmuje modlitwę w intencji trzeźwości oraz rolników. Odbywają się tu nabożeństwa dla grup trzeźwościowych i rolników, podczas których święci się wieńce żniwne. Główne uroczystości odpustowe przypadają w dniach od 14 sierpnia wieczorem do 17 sierpnia.

Tagi: , ,

Kategoria: Gminne atrakcje, Historia, Ślady historii, Turystyka

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Pin It on Pinterest