Wybierz Strona

Czy Ignacy Łukasiewicz wynalazł naftę?

Czy Ignacy Łukasiewicz wynalazł naftę?

Pionier to osoba, która wyznacza nowe szlaki badań, rozwiązań w danej dziedzinie – określenie to przypisać należy genialnym twórcom przemysłu naftowego – Księciu Stanisławowi Jabłonowskiemu (1799-1878), hr Jadwidze Straszewskiej (1826- 1903) i farmaceucie mgr Janowi Zehowi (1817-1897).

Ignacy Łukasiewicz

Ignacy Łukasiewicz

To właśnie oni w sposób wybitny przyczynili się do powstania przemysłu naftowego a pozostają w cieniu światowego dziedzictwa cywilizacyjnego. Świadectwem ich dokonań są: legendarna kopanka „Anna” – 1854 r. i szyb „Dziadek” – 1860 r. w Lipinkach, szyby naftowe w Pustym lesie – „Stanisław”, „Eustachy”, „Józefa” z 1852 r. oraz 4 przywileje wydane przez Austriacki Urząd Patentowy we Wiedniu w latach 1853 – 1859.

Ignacy Łukasiewicz nie jest wynalazcą nafty! Jako dowód należy przyjąć fakt, że jesienią 1852 r. przybył do apteki Piotra Mikolascha we Lwowie 30-letni nowo upieczony mgr farmacji. Pracował w charakterze pomocnika do jesieni 1853 r., czyli jeden rok. Tu nasuwa się pytanie – Na jakie działania stażyście mógł pozwolić szef? – Czy zadomowiony, pracujący ponad 5 lat mgr Jan Zeh, mający pozycję, zaznajomiony z panującymi zwyczajami i ludźmi, także zajmujący się od dawna destylacją ropy naftowej potrzebował do współpracy Łukasiewicza? – Czy Łukasiewicz posiadał dostateczny kapitał do badań, skoro tyle co wrócił ze studiów?

Łukasiewicz w 1853 r. przybył do Gorlic, pracował jako pracownik najemny w aptece Ludwiki Bartkowej, cierpiał na niedostatki finansowe. W piwnicy przeprowadzał prymitywne eksperymenty z wybuchową ropą naftową, doprowadził do pożaru budynku. Gdy w tym czasie w rejonie gorlickim nawet kobiety uważane za płeć słabszą, prowadziły działalność wiertniczą i wydobywczą, jak: wspomniana już hr. Jadwiga Straszewska w Lipinkach, Józefa Szymonowiczowa w Sękowej, Walerya Groblewska w Szymbarku, Wiktoria Klimontowiczowa w Siarach, Magdalena Miłkowska w Siarach i Sękowej, nawet duchowni – ks. Jan Kielar, ks. Her zajmowali się nafciarstwem. Wydobywali z ziemi płynne złoto – Żydzi, Niemcy, Belgowie, którzy na Ziemi Gorlickiej robili kokosowe interesy, jedynie zagubiony albo niezaradny Łukasiewicz w pełni sił nie potrafił się odnaleźć w tej sprzyjającej rzeczywistości. 5 lat tkwił w aptece jako prowizor, aby w końcu pojąć za żonę młodszą 15 lat Honoratę Stacherską, której przysporzył w życiu wiele smutku, zgryzoty i cierpienia. Przypuszczalnie z tego powodu nie przyjęła w 1882 r. spadku po mężu, bowiem w latach starości mieszkała w Krakowie, gdzie żyła w skrajnym ubóstwie.

Pod koniec 1859 r. przeniósł się Łukasiewicz z Gorlic do Jasła, wynajął aptekę w Rynku, a 15 lutego nabył w drodze przetargu drugą aptekę w Brzostku. Podobno obie te apteki nie przynosiły zysku, co wpłynęło na decyzję Łukasiewicza aby w 1861 r. porzucić raz na zawsze dotychczasowe źródła utrzymania i przenieść się do teściów zamieszkałych w Królestwie. Wówczas miał się pojawić Tytus Trzecieski, który zachęcił Łukasiewicza do poszukiwania ropy w Bóbrce. Zasadne więc jest twierdzenie tych, którzy początki działalności I. Łukasiewicza widzą w założeniu kopalni w Bóbrce w 1861 r. Fakt ten również potwierdza Naczelnik C. K. Urzędu Okręgowego Górniczego we Lwowie inż. Henryk Walter, który w swym piśmie z dnia 2 II 1878 r. (L.204/78) w sprawie założenia szkoły naftowej w Bóbrce, określa powstanie kopalni ropy naftowej w tej miejscowości na rok 1861.

Czas już odkłamać historię, odkryć prawdziwe dzieje przemysłu naftowego i zwrócić palmę pierwszeństwa właściwym odkrywcom tego bogactwa narodowego, jakim był w połowie XIX w. – olej skalny. Trzeba odkryć prawdę – kto pierwszy destylował naftę – kto pierwszy zaczął wydobywać z ziemi płynne złoto, które jako surowiec strategiczny zmieniłO losy ludzkie i bieg historii.

Z okazji 150-lecia powstania przemysłu naftowego, krajowe publiczne środki przekazu podawały informacje o farmaceucie I. Łukasiewiczu, który utworzył przemysł naftowy. Poczytna prasa, radio i telewizja, placówki kulturalno-oświatowe, w tym także muzea (za wyjątkiem muzeum w Libuszy), literatura, dostarczały nam wiele nieprawdziwych wiadomości, tworząc przy tym mit o Ojcu-wynalazcy, twórcy, a nawet odkrywcy. Z tej też okazji wydano drogie albumy, np. w Gorlicach Światło z Ziemi. Przeglądanie kolejnych stronnic tego albumu napawa smutkiem i rozgoryczeniem. Nasuwa się pytanie: – Gdzie zagubiła się Ziemia Gorlicka z jej bogatym dorobkiem nafciarskim? Bowiem aż 13 stron początkowych albumu zajmuje kłamliwy temat Bóbrki . Widać – blask srebrników przyćmił autorom logiczne myślenie? Stosownie do ukazanych dokumentów przykładem może być wydany i nagrodzony album W kręgu światła lampy naftowej (wydanie wspólne – Skansen naftowy w Bóbrce i Muzeum Okręgowe w Krośnie), gdzie na str. 34 ukazany jest dokument przywilejów, a tuż pod nim tłumaczenie w języku polskim. Porównując obydwa teksty /poz. 40/, z łatwością stwierdzimy iż w j. polskim dodane zostały słowa / i Magister Farmacji Ignaz Łukasiewicz/ Dodanie przytoczonych słów pozwala, na bazie manipulacji przypisywać danej osobie czyny niedokonane przez nią, a także tworzyć „nową historię”. Od wielu lat da się słyszeć coraz to częstsze głosy, iż swój wynalazek nafty – I. Łukasiewicz opatentował w Austriackim Urzędzie Patentowym w Wiedniu w 1853 r. Na bazie tych informacji sformułowano dalsze sukcesy zawodowe Łukasiewicza.

Tymczasem wystarczyło sięgnąć do materiałów źródłowych aby sprawdzić w Księdze Przywilejów Urzędu Patentowego w Wiedniu -1853- 1859 r., że farmaceuta mgr Jan Zeh z Łańcuta otrzymał 4 przywileje i był jedyną osobą uprawnioną do przetwarzania oleju ziemnego na obszarze C. K. Austrowęgier do 2 XII 1859 r. A oto treść pisma przytoczona w wiarygodnym tłumaczeniu: /”Austriacki dokument patentowy nr 1″ pochodzi z 1899 r. Od tego roku istnieje również austriacki Urząd Patentowy dlatego wcześniej używano określenia „przywilej”./

  • Str. 40, poz. 400, magister farmacji Jan Zeh „Wynalazek takiej rektyfikacji naturalnego oleju skalnego na drodze chemicznej, aby mógł być bezpośrednio wykorzystany do celów technicznych – 2 XII 1853, ważność 2 lata, tajne.
  • Str.121, poz. 399, magister farmacji Jan Zeh „Wynalazek doskonale oczyszczonej chemicznie nafty”, 2 XII 1853, ważność 3 lata – tajne.
  • Str. 40 poz. 399, magister farmacji Jan Zeh i Ignacy Łukasiewicz „Wynalazek wytwarzania świec parafinowych z wosku ziemnego /bitumenu/ i jego różnych odmian” 23 XI 1853, ważność 1 rok, tajne.
  • Str. 102 poz. 640, magister farmacji Jan Zeh „Wynalazek metody wytwarzania tanich i dobrych smarów do wozów i maszyn zwanych „tłuszczem skalnym”, 9 XI 1856, ważność 1 rok, tajne.
  • Str. 105, poz. 356, magister farmacji Jan Zeh, „Przedłużenie ważności przywileju /treść jak na str. 40, poz. 400 – Przedłużenie przywileju 4 lata, tajne.

Jak już wspominano – stosownie do wyżej ukazanych dokumentów, przykładem ewidentnego przekłamania może być fakt, że na dokumencie str. 40, poz. 400 nieznani sprawcy dopisują w języku polskim słowa „i mgr farmacji Ignaz. Łukasiewicz”. Dodanie przytoczonych słów pozwala, na bazie manipulacji przypisać danej osobie czyny niedokonane przez nią, a także tworzyć „nową historię”.

Piszący przyznaje, że początkowo w tej gmatwaninie przekłamań historycznych pogubił się – dlatego w poprzednich opracowaniach książkowych pisał na powyższe tematy dosyć pochlebnie, jednak po długoletnich i wnikliwych badaniach źródłowych dokumentów – zmienił zdanie.

Z powyższych rozważań rodzi się refleksja, że bardzo często ludzie godni pozostania na kartach historii są usuwani w cień zapomnienia poprzez mniej lub więcej świadome pomniejszanie ich zasług. Inni natomiast poprzez szczęśliwy zbieg okoliczności, osiągają zamierzony cel, korzystając z doświadczeń tych pierwszych, i to im właśnie bardzo często potomni wznoszą pomniki.

opracował p. Tadeusz Pabis

O autorze

Piotr Popielarz

Wydawcą, właścicielem i redaktorem naczelnym Niezależnego Internetowego Serwisu Lipinek jestem ja, czyli Piotr Popielarz. Pierwszą wersję portalu umieściłem na serwerze 17 listopada 2002 roku. Od tamtej chwili wiele się zmieniło, ale NIS Lipinek nadal trwa i żyje własnym życiem. Poniżej znajdziecie informacje o ludziach, którzy pomagają mi w tworzeniu serwisu. Mam nadzieję, że niebawem powstanie Redakcja z prawdziwego zdarzenia.

1 komentarz

Zostaw odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze komentarze

Nadchodzące wydarzenia:

  • nie
    09
    Sie
    2020

    Lipinki: Tradycyjne nabożeństwo za zmarłych

    15:00Nowy cmentarz w Lipinkach
  • pt
    14
    Sie
    2020
    pon
    17
    Sie
    2020

    Wielki Odpust w Lipinkach

    Sanktuarium Matki Bożej Wniebowziętej w Lipinkach
  • sob
    10
    Paź
    2020
    nie
    11
    Paź
    2020

    IV Maraton na Orientację KIWON

    07:00Wójtowa

Zanieczyszczenie powietrza (SMOG)

ANKIETA

Jak oceniasz nową odsłonę Niezależnego Internetowego Serwisu Lipinek?

Archiwum

FACEBOOK